Pan profesor słynie z płytkiej powierzchowności, publicznie rzucanej podwórkowej łaciny i luzu. Według krążącej historyjki po egzaminie ustnym miała miejsce taka sytuacja:
Studentka wychodzi z pokoju po egzaminie i nie widzi, że prof. idzie za nią. Ona do kolegów:
- Kurwa!!! Ten alfons mnie oblał!
Na to on zza jej pleców:
- Pani da ten indeks z powrotem... Ta mało nie padła na miejscu.
Wziął indeks, skreślił banie, postawił 3 i oddaje z takim tekstem:
- Każdy alfons musi dbac o swoje kurwy.

Krótki wstęp: tworząc łacińską nazwę nowotworu łagodnego należy dodac końcówkę -oma [np. tłuszczak - lipoma]
Podczas odpytywania mało rozgarniętego studenta o pewnego guza mózgu:
- Pan mi powie jak się nazywa bardzo szybko rosnący i źle rokujący nowotwór mózgu
- .... [student się mota, bełkocze coś tam, ona cierpliwie czeka]
- No taki szybko rosnący, często się rozrasta na drugą półkulę i na przekroju tworzy kształt motyla....
-.... yyyy.... motyloma?!
- O kur.... - spointowała pani dr

Egzamin:
(P) - Zjadł Pan ściągę???
(S) - NIE, gumę :)

Pierwsze zajęcia z pielęgniarstwa chirurgicznego, wykład. Pani doktor przedstawia się studentom: będę was uczyła pielęgniarstwa chirurgicznego, bo ja pochodzę z rodziny chirurgów. Mój mąż i teść są chirurgami...

Podczas wykładu z psychiatrii pani doktor mówi:Bo wiecie, ludzie są różni. Jeden gra na fortepianie, a drugiemu śmierdzą nogi...

Doktorek wygłasza nam swój przedmiot z zapałem. Nagle do sali wpada jakis student arabskiego pochodzenia. Zdezorientowany patrzy do sali czy to wlasciwe zajecia. Na to dr :
co Pan tak wpadasz euforycznie jak na pocztę. To nie jest poczta. Paczki do Stanów stąd Pan nie wyśle..
Cała sala wybuchła smiechem..

Podczas czytania listy obecności, prowadzącemu przypomniała się historia z czasów kiedy był studentem:
- Mieliśmy zajęcia z pewnym profesorem, który do wszystkich dziewcząt zwracał się dodając końcówkę -ówna do nazwiska, np. Marszałkówna, Grzembówna, Lisówna. Do momentu, aż natknął się na dziewczynę o nazwisku Kupaga...

Po omówieniu planowego materiału na ćwiczeniach zostało jeszcze troszkę czasu więc wykładowca zapytał czy czegoś nie rozumiemy, czy są jakieś pytania. Wśród grupy przeszedł szmer, generalnie nikt nic nie rozumie, ale nie odważy się powiedzieć. Wykładowca zrozumiał że trzeba podejść indywidualnie, więc zapytał dziewczynę, która siedzi najbliżej niego:
-Ma pani jakiś problem?

Oddając kolokwium:
Dr: - Pani Z. napisała z was wszystkich najładniej.
Na sali rozległy się UUU i pełne podziwu spojrzenia (kolokwium poszło fatalnie i nie należało do najłatwiejszych).
Dr: - Proszę nie buczeć, chodziło mi o to, że ma najładniejszy charakter pisma...

Kolokwium z granic.
Dr. po rozdaniu kartek z pytaniami: "Jeśli ktoś ma coś do załatwienia na mieście i uważa, że jest to ważniejsze od kolokwium z matematyki to może oddać kartkę i wyjść, tylko proszę się podpisać."